Teren gminy Tymbark ma ukształtowanie górzyste, przeważają stoki o nachyleniu od 2 do 12 stopni o różnych wystawach. Gleby na terenie gminy należą prawie w całości do kompleksu górskiego brunatnego. Są to gleby szkieletowe, brunatne oraz mady górskie. Gleby szkieletowe występują pod lasami w najwyżej położonych terenach. Przeważają gleby klasy IV i V o małej żyzności i urodzajności, trudno przepuszczalne oraz ciężkie do uprawy.
Rolnictwo gminy przedstawia sobą znaczny potencjał, który w żadnym wypadku nie może być pominięty przy określaniu kierunku rozwoju gminy, a przeciwnie powinien stanowić ważny jego element. Potencjał ten to areał i istniejące środki produkcji (budynki, maszyny), a także ludzie i ich umiejętności.
Czyste środowisko i zapotrzebowanie na żywność wysokiej jakości, stwarza możliwość rozwoju gospodarki rolnej z wykorzystaniem zasad rolnictwa ekologicznego. Może to wpływać na wzrost opłacalności produkcji i rozwój agroturystyki lub ekoturystyki, oraz przetwórstwa lokalnego.
WAŻNE KOMUNIKATY DLA ROLNIKÓW
Sprzedaż bezpośrednia produktów pochodzenia roślinnego polega na sprzedaży przez rolnika odbiorcy indywidualnemu wyprodukowanych we własnym gospodarstwie rolnym płodów rolnych bez udziału pośredników. Sprzedaż może odbywać się bezpośrednio w gospodarstwie rolnym, na targowiskach, kiermaszach, przy drodze. Do produktów pochodzenia roślinnego zaliczamy: zboża, owoce, warzywa, zioła, grzyby hodowlane. Produkty te mogą być transportowane, składowane i obsługiwane pod warunkiem, że to nie wpływa w sposób znaczący na zmianę ich jakości. Mogą podlegać zabiegom zapewniającym lepszy ich wygląd np. mycie warzyw, usuwanie liści, sortowanie, owoców suszeniu zbóż. Natomiast nie mogą podlegać takim czynnościom jak np. krojenie, szatkowanie, wyciskanie soku. Rolnik zamierzający sprzedawać produkty pochodzenia roślinnego ma obowiązek zarejestrowania swojej działalności w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Limanowej do 14 dni przed zamierzeniem prowadzenia sprzedaży.
Wnioski należy składać w siedzibie
Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Limanowej
34-600 Limanowa
ul. M. B. Bolesnej 16 b
tel. 18 3372101 godz. 7.00 – 15.00
lub na stronie internetowej PSSE Limanowa
( wniosek)
Informacja dotycząca zasad przeprowadzenia uboju zwierząt dużych
na terenie gospodarstwa rolnego w celu produkcji mięsa na własny użytek.
Ubój przeżuwaczy
W gospodarstwie rolnym można ubijać : cielęta do 6-tego miesiąca życia, pozostałe gatunki tj. owce i kozy bez ograniczeń wiekowych i ilościowych. Posiadacz zwierząt informuje Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Limanowej
o zamiarze dokonania uboju co najmniej na 24 godziny przed dokonaniem uboju .
Powiatowy Inspektorat Weterynarii
ul. Bronisława Czecha 6
34-600 Limanowa
tel. / fax. 18 3371761
mail : piwlim@poczta.onet.pl
Powiatowy Lekarz Weterynarii Jerzy Joniec.
Informacja o boju powinna być przekazywana na odpowiednim formularzu (zał. 1) zawierającym:
1. informację o zamiarze przeprowadzenia uboju, która określa:
- gatunek zwierząt poddanych ubojowi,
- liczbę zwierząt poddawanych ubojowi,
- numer identyfikacyjny zwierzęcia ( lub zwierząt ) poddawanych ubojowi,
- miejsce i termin uboju,
- imię i nazwisko oraz adres osoby uprawnionej do przeprowadzenia uboju.
2. Oświadczenie o zagospodarowaniu materiału szczególnego ryzyka.
3. Informacja o zgłoszeniu lub nie zgłoszeniu do badania poubojowego mięsa ze zwierząt poddawanych ubojowi w celu produkcji mięsa na użytek własny.
Ubój trzody chlewnej
W gospodarstwie rolnym można w ciągu roku dokonać uboju jednej sztuki trzody chlewnej. Zamiar uboju należy zgłosić telefonicznie lub pisemnie do lekarza weterynarii , który obsługuje dany rejon i jest umieszczony na liście urzędowych lekarzy weterynarii. Uboju trzody chlewnej może dokonać osoba posiadająca uprawnienia. Mięso pochodzące z uboju trzody powinno być poddane badaniu na obecność włośni, które wykonuje urzędowy lekarz weterynarii. Zgłoszenia zamiaru uboju dokonuje posiadacz zwierząt utrzymywanych we własnym gospodarstwie. W przypadku uboju w gospodarstwie innym niż gospodarstwo, w którym zwierzęta były utrzymywane obowiązek zgłoszenia ciąży na rolniku, na terenie którego będzie prowadzony ubój.
Lista Urzędowych Lekarzy Weterynarii
Gmina Mszana Dolna: Janusz Błaszczak tel. 183310218, 691702600
Artur Borkowski tel. 183312312, 603911063
Konrad Żabka tel. 183312312, 505891393
Gmina Dobra: Jan Drożdż tel. 183330031, 693297322
Gmina Jodłownik: Andrzej Skupień tel. 183321140, 509411518
Gmina Tymbark, Słopnice: Monika Wiśniewska tel. 183326246, 512285313
Tadeusz Tomera tel.183326246, 604759481
Gmina Laskowa: Patryk Musiał tel.505451080, 505179125
Gmina Limanowa: Piotr Musiał tel.183372044, 602455590
Jarosław Stożek tel. 183371510, 504121550
Jacek Olszewski tel.504979243
Gmina Kamienica: Zbigniew Liszka tel.509578605
Gmina Łukowica: Antoni Król tel.604481753
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 roku w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny.( Dz. U Nr 207 poz. 1370 ).
W/w warunki uboju zwierząt w gospodarstwie można pominąć poprzez ubój w rzeźni zatwierdzonej przez Powiatową Inspekcję Weterynaryjną. W opłacie za ubój mieści się; schładzanie mięsa, badanie poubojowe i zagospodarowanie produktów ubocznych.
Załącznik nr 1 - ubój zwierząt
Załącznik nr 2 - ubój zwierząt
Zgodnie z ustawą o ochronie roślin w zwalczaniu chwastów, chorób i szkodników,
w pierwszej kolejności należy stosować metody biologiczne, agrotechniczne, hodowlane lub integrowanej ochrony roślin, a dopiero później można wykonywać zabiegi środkami ochrony roślin.
1. Stosuje się tylko środki ochrony roślin dopuszczone do obrotu.
2. Jeśli okaże się, że środek nie jest dopuszczony do obrotu i stosowania, jest sfałszowany, przeterminowany lub nie odpowiada wymaganiom jakościowym, Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa nakazuje wycofać go z obrotu i zakazuje jego stosowania.
3. Na roślinach uprawianych w strefach ochronnych ujęć wody oraz na terenie uzdrowisk, otulin parków narodowych oraz rezerwatów przyrody można używać wyłącznie środków, których stosowanie w tych miejscach nie jest zabronione.
4. Środki ochrony roślin stosuje się wyłącznie zgodnie z etykietą-instrukcją stosowania, ściśle
z podanymi w niej zaleceniami, oraz w taki sposób, aby nie dopuści do zagrożenia zdrowia człowieka, zwierząt i środowiska.
5. Środki zaliczane do bardzo toksycznych lub toksycznych dla człowieka mogą kupować wyłącznie osoby, które ukończyły szkolenie w zakresie stosowania tych środków i mają aktualne zaświadczenie o jego ukończeniu
6. Rolnik przechowuje środki ochrony roślin zgodnie z zaleceniami zawartymi na etykiecie - instrukcji stosowania
7. Właściciele gruntów, na których wykonywane są zabiegi ochrony roślin, muszą prowadzić ich ewidencję, która zawiera:
• nazwę rośliny;
• powierzchnie uprawy roślin;
• powierzchnie, na których są wykonywane zabiegi ochrony roślin oraz terminy ich wykonywania;
• nazwy zastosowanych środków i ich dawki;
• przyczyny zastosowania preparatów.
8. Ewidencja powinna być przechowywana co najmniej przez 2 lata od dnia wykonania zabiegu.
9. Zabiegi przy użyciu środków ochrony roślin mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby, które ukończyły szkolenie w zakresie ich stosowania i mają aktualne zaświadczenie o ukończeniu tego szkolenia. Zaświadczenia te są ważne przez 5 lat od dnia ukończenia szkolenia
10. Przestrzegany jest obowiązek stosowania środków ochrony roślin przy użyciu sprzętu sprawnego technicznie, który użyty zgodnie z przeznaczeniem nie spowoduje zagrożenia zdrowia człowieka, zwierząt lub środowiska.
11. Opryskiwacze używane do wykonywania zabiegów muszą mieć potwierdzenie sprawności technicznej. Badania takie powinny być przeprowadzane nie rzadziej niż co 3 lata
Załącznik 1. Ewidencja zabiegów wykonywanych przy użyciu środków ochrony roślin
12. Środki ochrony roślin na terenie otwartym można stosować gdy:
• prędkość wiatru nie przekracza 3 m/s,
• miejsce zabiegu jest oddalone o co najmniej 5 m od krawędzi jezdni dróg publicznych,
z wyłączeniem dróg publicznych zaliczanych do kategorii dróg gminnych, i o co najmniej 20 m od budynków mieszkalnych i zabudowań inwentarskich, pasiek, plantacji roślin zielarskich, ogrodów działkowych, rezerwatów przyrody, parków narodowych, stanowisk roślin objętych ochroną gatunkową, wód powierzchniowych oraz od granicy wewnętrznego terenu ochrony strefy pośredniej ujęć wody.
13. Zabronione jest stosowanie środków ochrony roślin bez zachowania okresu prewencji. (Okres prewencji - to czas, po zastosowaniu środka ochrony roślin, w którym człowiek i zwierzęta nie powinni stykać się ani przebywać w pobliżu miejsc, także w obiektach, w których zastosowano środek ochrony roślin. -. Dz.U. z 2008 r. nr 133 poz. 849 z poźn. zm.)
14. Zabiegi ochronne powinny być wykonywane przez osoby wyposażone w odzież ochronną. Do pracy nie wolno przystępować na czczo. Podczas pracy nie wolno jeść, pić i palić. Nie wolno spożywać alkoholu ani przed, ani w dniu zabiegu, ani dzień po nim. Po zakończeniu pracy i zdjęciu odzieży ochronnej należy umyć ręce i twarz oraz przepłukać usta. W wypadku podejrzenia zastosowania środka ochrony roślin niedopuszczonego do obrotu lub zastosowania go w sposób stwarzający zagrożenie zdrowia człowieka lub zwierząt do działania przystępuje Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa.
Autor: Halina Puto ( tel: 606204213)
INFORMACJA DLA ROLNIKÓW
DOPŁATY PALIWOWE
Każdy rolnik, który chce odzyskać cześć pieniędzy wydanych na zakup oleju napędowego używanego do produkcji rolnej powinien w terminie:
od 1 lutego 2012 r do 29 lutego 2012 r
złożyć w Urzędzie Gminy wniosek wraz z fakturami VAT stanowiącymi dowód zakupu oleju napędowego
w okresie od 1 września 2011 r do 31 stycznia 2012 r
Roczny limit zwrotu podatku akcyzowego wynosi
81,70 zł - na 1 ha użytków rolnych
M.Harbuz.
Sadzenie drzew i krzewów przy granicy nieruchomości
Brak jest w naszym ustawodawstwie przepisów określających, w jakiej odległości można sadzić drzewa przy granicy nieruchomości. Wynika to zapewne stąd, że uciążliwość powodowana przez rosnące na działce drzewo lub krzew na sąsiednią nieruchomość może być bardzo znacząca, lub może wcale nie występować – i to bez względu na odległość od granicy. Jedynie określone są odległości w ramach zalesiania gruntów rolnych i innych niż rolne. W ramach powierzchni planowanej do zalesienia należy uwzględnić zachowanie odległości pierwszego rzędu posadzonych drzew od gruntów innych właścicieli. Odległości, jakie trzeba zachować wynoszą: 1,5 m od gruntów leśnych i 3 m od gruntów innych niż leśne. W przypadku graniczenia gruntu do zalesienia z działkami zajętymi przez drogi, za linię graniczną do określenia odległości dla sadzenia pierwszej linii drzew uznaje się granice pasa drogowego. W spornych sytuacjach rozpatrywanych przez sądy, posiłkują się one niekiedy „Regulaminem rodzinnego ogrodu działkowego”, uchwalonego przez Krajową Radę Polskiego Związku Działkowców w dniu 7 kwietnia 2004 roku. Dotyczy on jednak w zasadzie sadzenia drzew i krzewów owocowych i ozdobnych. Zgodnie z § 118 ust. 3 tegoż Regulaminu, „.Gatunki i odmiany drzew słabo rosnących i karłowych należy sadzić w odległości, co najmniej 2 metrów od granicy działki. W przypadku moreli należy zachować odległość, co najmniej 3 metrów. Czereśnia i orzech włoski nie mogą być sadzone w odległości mniejszej niż 5 metrów od granicy działki.” Warto przytoczyć także w całości § 119 tegoż Regulaminu, odnoszący się do sadzenia drzew ozdobnych, z uwagi na coraz częstsze powstawanie niewielkich działek budowlanych i sadzenie na nich niemal wyłącznie drzew i krzewów ozdobnych, w miejsce wcześniej istniejących sadów i gospodarstw rolnych: „1)Dopuszcza się sadzenie drzew ozdobnych, w tym iglaków, pod warunkiem, że będą to gatunki i formy słabo rosnące. 2)Drzewa ozdobne, o których mowa w ust. 1, należy sadzić w odległości, co najmniej 2 m od granic działki. 3)Dopuszcza się sadzenie drzew ozdobnych w odległości 1 metra od granicy działki, o ile ich wysokość nie przekroczy 2 metrów. 4)Krzewy ozdobne silnie rosnące należy sadzić w odległości, co najmniej 2 m, a krzewy słabo rosnące i płożące formy iglaków, co najmniej 1 m od granic działki. 5)W odległości do 2 m od granicy działki wysokość drzew i krzewów ozdobnych nie powinna osiągać więcej niż 3 m” (wg. stanu z dnia 26 lutego 2009 r.). Zatem w przypadku wystąpienia sporu sąsiedzkiego dotyczącego drzew lub krzewów rosnących zbyt blisko granicy (w ocenie właściciela działki uważającego się za stronę poszkodowaną) i których gałęzie przechodzą poza linię granicy, wyjścia są dwa: albo ugodowe porozumienie się z sąsiadem, (aby uciążliwą zieleń wyciął lub przynajmniej przyciął), albo skorzystanie z postępowania cywilnego przed sądem. W tym pierwszym przypadku zgoda sąsiada (jako właściciela zieleni) na przycięcie gałęzi wcale nie musi być konieczna i nie koniecznie trzeba uciekać się do rozstrzygnięcia sporu przez sąd. Możliwość taką daje ustawa – Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 150 tej ustawy, „właściciel gruntu może obciąć i zachować dla siebie korzenie przechodzące
z sąsiedniego gruntu. To samo dotyczy gałęzi i owoców zwieszających się z sąsiedniego gruntu; jednakże w wypadku takim właściciel powinien uprzednio wyznaczyć sąsiadowi odpowiedni termin do ich usunięcia”. Zapis art. 148 Kodeksu cywilnego odnosi się nawet do owoców: „Owoce opadłe z drzewa lub krzewu na grunt sąsiedni stanowią jego pożytki, (czyli należą do właściciela gruntu, na który spadły). Przepisu tego nie stosuje się, gdy grunt sąsiedni jest przeznaczony na użytek publiczny.”. Ale prawo działa tu także „w drugą stronę”. Zgodnie z art. 149 Kodeksu cywilnego: „Właściciel gruntu może wejść na grunt sąsiedni w celu usunięcia zwieszających się z jego drzew gałęzi lub owoców. Właściciel sąsiedniego gruntu może jednak żądać naprawienia wynikłej stąd szkody”.
Na podstawie ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r, Nr 16, poz.93 ze zm.). oraz „Regulaminu rodzinnego ogrodu działkowego”
Autor Tadeusz Rybka
